انسان‌ها روزانه مقدار زیادی "میکروپلاستیک" را از طریق غذا و هوا دریافت می‌کنند!

– اخبار اجتماعی –

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم؛ پلاستیک‌ها در برگیرنده خانواده بزرگی از مواد آلی با وزن مولکولی بالا هستند که به دلیل خواص فوق العاده و قیمت مناسب‌شان، کاربردهای گسترده‌ای یافته‌اند به‌طوری‌که تولید جهانی پلاستیک از 1.5 میلیون تن در سال 1950 به 368 میلیون تن در سال 2019 افزایش یافته است و پیش‌بینی می‌شود رشد تولید آن‌ها در آینده ادامه داشته باشد!

با این وجود، بقایای پلاستیک‌ها در محیط زیست، به عنوان یک آلاینده نوپدید شناخته می‌شوند که ممکن است تا صدها سال در محیط باقی بمانند؛ در حالی که اندازه پلاستیک‌های ورودی به محیط زیست گستره وسیعی دارد، در سال‌های اخیر پلاستیک‌های با اندازه بسیار کوچک به محیط زیست به طور فزاینده‌ای توجه کارشناسان را به خود جلب و نگرانی‌های روزافزونی را موجب شده‌اند.

دکتر سید حسین هاشمی؛ استاد دانشگاه شهید بهشتی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم درباره میکروپلاستیک‌ها اظهار کرد: میکروپلاستیک‌ها، پلاستیک‌‌هایی با اندازه 1/0 میکرومتر تا 5 میلی‌متر هستند که منشأ انسانی دارند و جزو آلودگی‌های نوپدید دسته‌بندی می‌شوند.

وی درباره خطر آلودگی توسط میکروپلاستیک‌ها توضیح داد: هر چند خطرات میکروپلاستیک‌ها برای اکوسیستم موضوع تحقیقات روز دنیا است، نگرانی‌های قابل توجهی در زمینه پتانسیل‌ ایجاد صدمه فیزیکی و شیمیایی در انواع جانداران از زئوپلانکتون‌ها تا پستانداران، از طریق انسداد دستگاه گوارش و امکان انتقال آلودگی‌های آلی به بدن موجودات و موارد مشابه و اثرات بالقوه آن‌ها بر سلامتی انسان وجود دارد.

استاد دانشگاه شهید بهشتی ادامه داد: به همین دلیل در برخی کشورها محدودیت‌هایی در کاربرد پلاستیک‌ها همچنین مشوق‌هایی برای بازیافت آن‌ها در نظر گرفته شده است؛ با این وجود، به دلیل محدود بودن تحقیقات انجام شده در این زمینه، سازمان جهانی بهداشت میکروپلاستیک‌‌ها را به عنوان یک نگرانی دسته‌بندی کرده است و خواستار پژوهش‌های بیش‌تر در این زمینه شده است.

هاشمی تصریح کرد: انسان‌ها روزانه مقدار زیادی میکروپلاستیک را از طریق غذا، هوا و سایر مسیرها دریافت می‌کنند! با این وجود، به دلیل محدود بودن پژوهش‌ها، هنوز مستندات کافی در مورد اثرات آن‌ها بر سلامت انسان وجود ندارد و پژوهش‌ها در این زمینه ادامه دارد؛ یکی از مشکلات در زمینه پژوهش‌های مرتبط با میکروپلاستیک‌ها، نبود روش‌های استاندارد برای پایش، سنجش و بررسی اثرات آن‌ها است.

وی درباره منابع ورود میکروپلاستیک‌ها به اکوسیستم خاطرنشان کرد: عمده مسیرهای ورود میکروپلاستیک‌ها ناشی از فعالیت‌های انسانی در خشکی‌ها است؛ پسماندها، فاضلاب و رواناب‌های سطحی آلوده از جمله اصلی‌ترین منابع ورود میکروپلاستیک به زیستگاه‌ها هستند.

75 درصد از زباله‌های کرونایی بر آب‌های آزاد شناورند ردپای نانوپلاستیک‌ها در قطب شمال و جنوب

انتهای پیام/

انسان‌ها روزانه مقدار زیادی "میکروپلاستیک" را از طریق غذا و هوا دریافت می‌کنند!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اسکرول